Column 2011-5

Deze nieuwe column is lang over tijd. Daar zijn verschillende redenen voor, en de belangrijkste daarvan is niet bepaald leuk. Om met de deur in huis te vallen: Begin september beland ik via een nachtelijk bezoek aan de huisartsenpost in het ziekenhuis, waarna een maand van verschillende korte opnames en onderzoeken volgt. Met als nettoresultaat dat ik mijn toekomstverwachting drastisch naar beneden heb moeten bijstellen. Knap vervelend, om er maar weer eens een understatement tegen aan te gooien.
De wijze woorden van Ernest Hemingway, ‘All stories, if continued far enough, end in death’, worden plots een stuk realistischer, maar gelukkig wordt ook hier de soep niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Voorlopig ben ik dus nog niet aan mijn laatste verhaal toe.

Gelukkig zijn er sinds de vorige column ook leuke dingen gebeurd, en die wil ik u niet onthouden.
Het contact met LS, de dame die ik via FetLife heb leren kennen, wordt steeds intensiever, en we spreken af dat we op 24 september naar de MasterClass And Friends-party zullen gaan (zie ook verder in deze column).

Nader contact met de GoFetish-webmaster leert, dat ik gewoon mijn eigen website-column op de aanstaande vernieuwde website kan plaatsen. Inmiddels heb ik daar autorisatie voor ontvangen, staan alle columns van dit jaar al op de proef-website, en heb ik mijn bevindingen met e.e.a. aan de webmaster doorgegeven. Nu moet ik alleen niet vergeten nieuwe columns niet alleen op mijn eigen site te zetten, maar ook op GoFetish.
Wel een beetje apart overigens dat mijn columns op GoFetish hoogstwaarschijnlijk een veel groter publiek zullen bereiken dan op mijn eigen site.

Begin juli vereert schooljuf/slavin Janet K. de dame des huizes en mij met een bezoek, en neemt bij die gelegenheid ook haar dochters mee. Beetje gewaagd, wel J
Een paar dagen later zijn Madame en haar partner/slaaf bij ons te gast. Mijn dame overtreft zichzelf met een uitstekende Irish Stew, en het natafelen en -kletsen duurt tot in de kleine uurtjes. Het recept van die Stew is inmiddels naar Madame gemaild, maar ik wil hier nadrukkelijk stellen dat ik niet verantwoordelijk ben voor eventuele nadelige gevolgen.
Ook nadien komt Janet K. nog een paar keer op bezoek. Los daarvan floreert het digitale contact met haar, en ook dat met bij voorbeeld MisTique, LS, en Madame.
Bij de fanmail zit onder anderen een vermeldenswaard berichtje van Shiver, met complimenten voor website en inhoud.
Links worden uitgewisseld met Dutch-Dame , de partner van Bob ‘RopeMarks’, en Meetingpoint voor Nederlandse BDSM-ers.
‘Groen’, een nieuw verhaal over de geneugten van brandnetels, staat zowel op FetLife als op deze site.

Zo af en toe ben ik ook actief op FetLife en het kleinschalige forum waar ik inmiddels al bijna twee jaar lid van ben. Wat FetLife betreft, verbaas ik mij er altijd over dat sommigen daar wel lijken te wonen, en kennelijk niets beters te doen hebben dan veelal zinloze berichten/commentaren te plaatsen. Ook valt mij een kennelijke fout in de software op, waardoor vooral bij dames de leeftijdsaanduiding in meer of mindere mate kan afwijken van de werkelijke leeftijd J

Nu het wel duidelijk is dat het indertijd geplande laatste nummer van Steel Moon niet meer verschijnt, pas ik het daarvoor geschreven verhaal iets aan en vraag ik Bert Wibo of hij het asiel wil verlenen in Massad.
Dat wil hij, en wel in nummer 256, het eerste nummer van 2012.
In nummer 255 staat overigens een leuk artikel over Dutch-Dame.

De webmaster van BDSM-Attitude vraagt of hij mijn Masters over Masters-introtekst op zijn site mag vermelden, en of ik zelf een verhaal wil selecteren om daarbij te zetten.
Dat eerste mag, al pas ik wel eerst de tekst wat aan, en aangaande het tweede deel van zijn verzoek kies ik ‘Een goed begin . . .’, een verhaal uit 2008. Beide teksten staan inmiddels op BDSM-Attitude.
Begin december meldt hij dat hij deze teksten in het Frans heeft laten vertalen. Heel grappig om te lezen, want door het vertalen lijken het zelfs voor mij volkomen nieuwe teksten.

De vrijdag voor de MasterClass ben ik de hele dag op pad met een bijzondere dame en fotografe. In en om mijn geboorteplaats laat ik haar de nodige fotogenieke plekjes zien, en al met al zijn we daar zo druk mee, dat er geen tijd overblijft voor ‘mijn’ al eerder uitgestelde fotoshoot. Dat moeten we dus nog steeds een keer doen.

MasterClass and Friends, 24-09-11:
Begin van de avond haal ik mijn kleine keffertje op, ofwel de zeer assertieve dame die ik via FetLife heb leren kennen en waar ik afgelopen mei i.r.l. mee heb kennisgemaakt.
Na het bewonderen van haar nieuwe huis mag ik op verzoek ook haarzelf bewonderen, en maak ik van de gelegenheid gebruik haar outfit wat aan te passen. Ondanks dat dit pas de tweede keer is dat we elkaar in het echt zien, hebben we de afgelopen maanden bijna dagelijks contact gehad. Desondanks blijft het altijd afwachten hoe zo’n eerste ‘stoute’ uitstapje zal zijn.
Gelukkig hoef ik me daar geen zorgen over te maken, want haar gezelschap voelt vanaf de eerste minuut al vertrouwd aan. Dat is wederzijds, en we hebben zo veel te bepraten dat we al bij de MasterClass-locatie zijn voor we uitgekletst zijn.
Als we van de auto naar de ingang lopen, worden we buiten al begroet door oude bekenden, Meester Pe en Meester Ron (Fetish Café en Steel Moon), en binnen door Meester Pe’s totaalslavin Angel.
Ron’s aanwezigheid is een aangename verrassing, en ik maak dan ook dankbaar misbruik van de gelegenheid door met hem bij te praten.
Binnen tref ik nog meer bekenden, en bovendien stelt LS mij voor aan een aantal van haar vrienden. Waaronder een mooie dame die volgens LS de mooiste borsten ter wereld heeft.
Ook maak ik kennis met Boule-Kai en Kai-Boule, die ik van FetLife ‘ken’ en nu voor het eerst i.r.l. ontmoet. Kai-Boule blijkt in het echt nog mooier dan op de foto’s in haar FetLife-profiel, en bovendien heel aardig.
Maar goed, ik ben hier niet voor de sociale contacten, maar om nader kennis te maken met LS, en te ontdekken in hoeverre we ook wat betreft de edele kunst der BDSM compatible zijn.
Zeker gezien eerdere ervaringen van LS met dominantjes die haar niet aankonden, is dat nog best spannend. Voorzichtig beginnen is dus het devies. Plus donders goed observeren en alert zijn. Desondanks is de sfeer tussen ons heel ontspannen, en onze interactie ontwikkelt zich als vanzelf.
Ondanks haar eigen beweringen van het tegendeel, is LS een natural als subje, en een genot om mee te spelen. Zodanig zelfs dat de avond omvliegt, en ik helemaal los kom van de recente donkere wolken aan mijn horizon. Groter compliment dan dit laatste kan ik haar niet geven J
Organisatie en entourage van de MasterClass, alsmede het overige gezelschap, zijn van hetzelfde hoge niveau als mijn gezelschapsdame. Behalve de al eerder genoemden, zijn o.a. ook Manita en Rob present, met hun resp. ‘speeltjes’, de dames Cat en Barbie. Vermeldenswaard zijn verder de zgn. Masters Chamber, met heuse Chesterfiels net-als-thuis, en de huisregel dat die uitsluitend voor dominanten zijn – voor subjes liggen er wat kussens op de grond – en de prettige manier waarop LS mijn catering verzorgt. Op deze manier zijn zelfs spruitjes waarschijnlijk te eten J
Te vroeg is het tijd om afscheid te nemen, en de lange thuisreis te aanvaarden. Gedurende welke het naast mij steeds stiller wordt, en ik uiteindelijk een tevreden tegen mijn schouder in slaap gevallen subje naast me heb.
Al met al een topavond, op alle fronten, die voor herhaling vatbaar is.

Plannen om na de MasterClass dit jaar nog naar Manita’s Showboatparty of b.v. het Fetish Café te gaan, stranden op resp. een ziekenhuisbezoek en mijn gebrek aan conditie als gevolg van de behandeling. Edoch, wat in het vat zit, verzuurt niet, en ik ben in ieder geval van plan om eind januari weer met LS op pad te gaan, en in februari de tiende verjaardag van de Showboatparty mee te maken.

Ook mijn uitstapje met Ton Verhoeven (De Kooi en BDSM-radio) valt in het water. Eerst door een vakantieongelukje van hem, en later door mijn eigen gezondheidssituatie. Volgend jaar beter, zullen we maar zeggen.
Ton levert wel een nieuwe bijdrage aan Masters’ egotrip, ofwel de rubriek Anderen over Masters. Daar ben ik extra blij mee, omdat de animo hiervoor niet bijster groot is, en ik op het punt heb gestaan de hele rubriek te verwijderen.

Tot slot van deze column wens ik u allen een fijne Kerst, en een voorspoedig en gezond 2012.

%d bloggers like this: