Column 2011-4

Lief en leed, het hoort bij het leven. Sinds de vorige column is er wat leed betreft echter een overdosis om mij heen. Het laat mij niet onberoerd, en ik probeer degenen die er het meest door zijn getroffen, zo goed mogelijk bij te staan.
Hierdoor is de animo om nieuwe verhalen te schrijven en me verder te wijden aan de nieuwe opzet van deze website een tijdlang niet groot. Gelukkig kruipt het schrijversbloed waar het niet gaan kan, en ben ik inmiddels weer aan nieuwe verhalen begonnen.

Sanya, een mooie dame waar ik afgelopen februari op Manita’s Showboatparty mee kennismaakte, ontdekt in de voorlaatste Massad, nummer 252, mijn verslag van die party, en vraagt of ik de daar gemaakte foto’s van ons beiden al heb. Niet dus, waarna ik ze alsnog van haar krijg. Zoals vaak bij dit soort foto’s, dringt zich een vergelijking op met Beauty and the Beast.

Het contact met een mede-FetLife-lid, ontstaan n.a.v. het plaatsen van een van mijn verhalen daar, mondt uit in een kennismaking in real life. Die bevalt wederzijds zo goed, dat we het contact willen voortzetten. Vooralsnog blijft dat contact digitaal, want o.a. het gezamenlijk bezoeken van een party blijkt onverwacht complex.

Op 23 mei kondigt BDSM-radio’s Ton Verhoeven op FetLife aan dat hij die avond mijn verhaal ‘Soms moet een fantasie fantasie blijven’ gaat voorlezen. Datzelfde bericht hij mij ook persoonlijk.
Om misverstanden te voorkomen; uiteraard heeft hij daar mijn toestemming voor.

De eerste helft van juni breng ik traditiegetrouw met de dame des huizes door in het zonnige zuiden. Griekenland staat garant voor een goede mix van luieren en cultuur, en bovendien is het er goed van eten en drinken. Middels het aan de plaatselijke horeca toevertrouwen van de volledige catering, draag ik mijn steentje bij aan het oplossen van de Griekse financiële ellende. Dubbel, in feite, want straks zullen de Nederlandse belastingbetalers ook wel weer de klos zijn. Fijn, zo’n overheid die liever geld in bodemloze buitenlandse putten gooit dan het gebruikt voor b.v. ziekenzorg, bejaardenzorg, en onderwijs in eigen land. Wat dat betreft is deze regering niet minder ondemocratisch (want tegen de wil van de meerderheid van de Nederlandse bevolking handelend) dan de vorige(n).
Eén lichtpuntje; in dit opzicht is ons land wel een paradijs voor masochisten.

Ondanks vakantie en het anderszins bezig zijn met andere zaken dan BDSM, blijven de contacten onverminderd op peil. Er komt regelmatig ‘fanmail’ waaruit blijkt dat mijn schrijfsels meer voor anderen betekenen dan ik in mijn stoutste dromen kon vermoeden, en daarnaast zijn er de vrijwel dagelijkse contacten met oude getrouwen als MisTique en schooljuf/slavin Janet K.

Tijdens de vakantie komt Massad 253 uit. Ook al hoor ik via via altijd het nodige uit ‘het wereldje’, toch beschouw ik Massad als mijn hoofd-nieuwsbron. Dat nieuws sluit ditmaal ook een beetje aan bij sommige aspecten van mijn ‘gewone’ leven, als ik lees dat collega-schrijver Henk Voogel onverwacht is overleden. Wij hadden dan wel geen contact, maar we hebben elkaar wel een keer ontmoet en gesproken, eind 2004 geloof ik, tijdens de opening van de toenmalige Haarlemse studio van Rowena.
Ik wens zijn nabestaanden sterkte met dit plotselinge en onverwachte verlies.

Reinier, de webmaster van het GoFetish-forum, mailt dat hij bezig is met een nieuwe opzet, waarin ook ruimte is voor persoonlijke columns. Of ik daar ook belangstelling voor heb. Natuurlijk heb ik dat, maar het is mij niet helemaal duidelijk of hij bedoelt dat ik mijn eigen website-column ook op GoFetish ga zetten, of dat hij verwacht dat ik daar een aparte column voor ga schrijven. Even afwachten dus tot hij hierover duidelijkheid verschaft.

Een bijdrage van mij op Fetlife wordt door Madame gezien als dichtkunst, maar daarmee rekt ze het begrip ‘dichten’ tot ver voorbij de pijngrens op. Wat dan natuurlijk weer wel in lijn is met de rest van het FetLife-gebeuren.

Vanwege zowel mijn als haar vakantie is er weinig contact met mijn remote control-slavin, maar daar staat tegenover dat het regelmatig lukt om schooljuf/slavin Janet K. in een plastic broekje te bellen, sms-en, of mailen. Sommige dingen vervelen nooit.

%d bloggers like this: